عبد الجليل قزوينى رازى

217

نقض ( بعض مثالب النواصب في نقض بعض فضائح الروافض ) ( فارسى )

كه وزير مأمون بود ، و أبو الحسن فرات كه وزير مقتدر بود ، و رئيس أبو اسحاق مشكوى « 1 » كه مشير و مدبّر ملك بود ، و شرف الدّين انوشروان خالد كه وزير مسترشد بود ، و عزيز الحضرة علىّ بن عمران الكاشى « 2 » كه وزير و مشير ملك سلاطين بود ، و غير ايشان از وزراء خلفاء بنى العبّاس كه بذكر همه كتاب بيفزايد . و در عجم دستاربندى بفضل و عدل از صاحب كافى بزرگتر نبوده است أبو القاسم ابن العبّاد بن العبّاس كه هنوز وزرا را بحرمت او « صاحب » نويسند ، و توقيعات و خطوط و رسوم او هنوز مقتداى اصحاب دولت است ، و كتب‌خانهء « 3 » صاحبى بروده « 4 » او نصب فرموده است « 5 » ، در تشيّع بصفتى بوده است كه كتابى مفرد تصنيف اوست در امامت دوازده معصوم ، و ابيات و اشعار او كه دلالت است بر مذهب او بسى است و يك بيت از او اين است كه گفته است : إنّ علىّ بن أبى طالب * امامنا فى سورة المائدة فقل لمن لامك فى حبّه * خانتك فى مولدك الوالدة و بعد از آن خواجه بو الفضل عميد معروف و مشهور بفضل و اصل ، سيصد ورده « 6 » آزاد فرموده در عهد دولت خويش ، و املاك وى در عراق هنوز بوى منسوب است و او شيعى و معتقد بوده است ، و بعد از وى پسرش خواجه بلفتح « 7 » بن أبى الفضل كه وزير عضد الدّوله شد و متنبّى را در مدح او قصايد است و از آن جمله اين بيتها است : و من يصحب اسم ابن العميد محمّد * يصر بين أنياب الأساود و الاسد و بو العلاء حسّول « 8 » كه وزير شاهنشاه بود شيعى و معتقد بوده است و در آخر

--> ( 1 ) - ع م ب : « مسگوى » ( با سين مهمله ) ح د : « شكوى » . ( 2 ) - م ب : « غرّ الحضرت » ح : « عذره الحضيرة » د : « عمدة الحضرة » ( 3 ) - ع : « كتب » ( تنها بدون : خانه ) . ب ث : « گفتهء صاحب » ( و شايد در اين دو نسخه « گفته » تصحيف و تحريف از « مكتبه » است كه بمعنى كتابخانه مىباشد . ( 4 ) - روده محله‌اى از محلات رى بوده است . ( 5 ) - م ح د : « و كتابخانهء صاحبى بروضهء او نصب است » . ( 6 ) - م ح : « برده » در برهان قاطع گفته : « برده بر وزن ارده بمعنى اسير شده باشد مطلقا خواه دختر و خواه پسر » پس در « ورده » كه در متن است واو مبدل از باء است . ( 7 ) - م ب ح ، « أبو الفتح » ( 8 ) - م ح د : « حسنوك » ث ب : « حسود » .